De opkomst van Live Nation is niet los te zien van de veranderende muziekindustrie. Decennialang verdienden artiesten het meeste geld met de verkoop van albums, en was een tour vooral bedoeld om een nieuwe plaat of cd aan te prijzen. Met de opkomst van de illegale downloads en daarna legale streamingdiensten als Spotify, is die tijd voorbij.

De grote artiesten verdienen het merendeel van hun geld nu met uitgebreide concertreeksen. Taylor Swift gaf tijdens haar Eras Tour 149 shows, waarmee ze in totaal 2,1 miljard dollar verdiende. Beyoncé, Shakira, The Weeknd en Harry Styles haalden met concertreeksen honderden miljoenen binnen. Ze steken daarmee de traditionele stadionbands, zoals Metallica, Rammstein en The Rolling Stones, naar de kroon. Daarnaast zijn het niet alleen meer westerse artiesten die grote bedragen binnenhalen. Ook Bad Bunny, afkomstig uit Puerto Rico, en de Koreaanse popgroep BTS vullen wereldwijd stadions.

In waarde verdubbeld
Het resultaat is dat de consumentenuitgaven aan tours enorm zijn gestegen. In 2009 gaven Amerikanen 25 miljard dollar uit aan live entertainment, sportwedstrijden uitgezonderd. Volgens cijfers van het Amerikaanse Bureau of Economic Analysis was dat in 2019, het laatste jaar voor de coronapandemie, gestegen naar 39,4 miljard dollar. In 2025 was het 60,4 miljard.  

Live Nation vaart er wel bij. Sinds begin 2024 is het aandeel in waarde verdubbeld, waarmee het concern nu goed is voor een marktwaarde van 40 miljard dollar. Het bedrijf begon in de jaren negentig als organisator van evenementen en concerten, een idee van mediaondernemer Robert Sillerman.  

Het concern deed razendsnel overnames van concurrerende concertorganisatoren en groeide uit tot een grote speler op de markt voor live entertainment, vooral in de Verenigde Staten. In Nederland nam het in 1999 Mojo over, dat concerten organiseert en de organisator is van festivals als North Sea Jazz, Pinkpop en Lowlands.  

Live Nation Entertainment is opgericht als organisator van evenementen, maar breidde snel uit naar het uitbaten van concertzalen. Daarop is de marge een stuk groter. Het bedrijf ontvangt niet alleen de vergoeding voor het organiseren van een evenement, maar ook voor de verkoop van drankjes, het parkeren en andere randzaken.  

Investeringsgolf
Live Nation bezit in totaal veertig stadions, arena’s, theaters, clubs en andere evenementenhallen. Daarnaast zijn er 412 concertzalen en andere locaties die het bedrijf niet bezit, maar voor de lange termijn huurt. De investeringen in venues zijn hoog. Live Nation stak in 2025 1,1 miljard dollar in de bouw van nieuwe locaties en het renoveren van bestaande zalen.  

In de meest recente analistencall liet cfo Joe Berchtold weten dat Live Nation nog wel even door blijft gaan met investeren, maar dat zijn bedrijf ook enorme potentie heeft om geld terug te geven aan aandeelhouders zodra de huidige investeringsgolf voltooid is. “Het onderhoud kost maar een paar honderd miljoen dollar per jaar, dus we zouden een gezonde hoeveelheid cash kunnen uitkeren.” Dat lijkt niet snel te gaan gebeuren, zo schemerde door in zijn antwoord: “We zien een enorme pijplijn aan mogelijkheden op het gebied van locaties.” Volgens Berchtold heeft zo’n 60 procent van de grootste steden buiten de VS nu nog geen arena van enige serieuze omvang.  

Samen met Ticketmaster  
Ticketmaster, waarmee Live Nation in 2010 samenging, was een project van een computerprogrammeur en een evenementenorganisator. Zij richtten het concern op in 1976, ver voordat consumenten hun kaartjes online konden kopen. Het leverde software aan concertzalen en sportarena’s om tickets te verkopen, en ontwikkelde ook apparatuur waarmee die kaartjes gescand kunnen worden.  

De familie achter de Hyatt-hotels, de Pritzkers, zag het bedrijf in de jaren tachtig wel zitten en investeerde miljoenen. In die tijd was er voor organisatoren van evenementen eigenlijk maar één leverancier: Ticketron. Dat bedrijf had zijn grootste concurrenten overgenomen en was daarna ingedut.  

In een interview met de Amerikaanse krant LA Times in 1985 legde Ticketmasters toenmalige bestuursvoorzitter Fred Rosen uit hoe zijn bedrijf zo hard kon groeien: “Je krijgt niet vaak de kans om een bedrijf te beconcurreren waar ze gewoon zitten te slapen. Dit is geen hogere wiskunde, we zijn gewoon actief in een bedrijfstak die te lang genegeerd is.” Ticketmaster zet fanatieke verkopers in die stad voor stad proberen alle grote concertzalen en sportteams over te hevelen op zijn systeem.  

Duurder segment
Het organiseren en uitbaten van concerten is arbeids- en kapitaalintensief, veel meer dan bij de ticketverkoop het geval is. Dat is terug te zien in de jaarcijfers van Live Nation. Het concern boekte in 2025 een omzet van 20,8 miljard dollar uit het organiseren van concerten, maar boekte daar slechts een operationeel resultaat op van 86 miljoen dollar. Volgens het jaarverslag organiseerde Live Nation in 2025 in totaal 55.000 evenementen in 51 landen, waar opgeteld 805 miljoen mensen op af kwamen.  

Net zoals vliegmaatschappijen een steeds groter deel van hun toestellen inruimen voor goed betalende premium-passagiers, is ook Live Nation bezig met ruimte maken voor klanten die graag wat extra betalen om gegarandeerd vooraan te kunnen staan, niet in de rij te hoeven bij het binnenkomen van de zaal en schonere wc’s te kunnen gebruiken.

“Historisch gezien hadden concerten voor 99 procent normale toegangskaartjes, en had 1 procent viptickets”, beschreef ceo Michael Rapino de manier waarop grote evenementen voorheen werkten. “Ik was vanmorgen bij een vergadering over twee nieuwe arena’s die we aan het bouwen zijn, ons doel daarbij is dat 30 procent van de capaciteit in het premium-segment valt.”  

Zo’n nadruk op het duurdere segment is om meerdere redenen voordelig. Rijkere consumenten zijn minder geneigd om in periodes van economische neergang hun uitgaven aan entertainment en uitgaan drastisch terug te dringen. Ook geven zij in het stadion meer geld uit, bijvoorbeeld aan drankjes, snacks en merchandise.  

Kwaad bloed
Het ticketverkooponderdeel levert een veel hogere marge op: de omzet daaruit was 3,1 miljard dollar, maar het operationeel resultaat bedroeg 899 miljoen. Vorig jaar kwam de totale nettowinst uit op 691 miljoen dollar, dit jaar lijkt het aantal verkochte kaartjes op koers om met een tweecijferig percentage te groeien, zo liet het bedrijf in mei doorschemeren.  

Ticketmaster is het bedrijfsonderdeel van Live Nation dat het meeste kwaad bloed zet bij fans. Consumenten die een concertkaartje willen kopen, worden vaak verrast door exorbitante toeslagen op de ticketprijzen. Zo kocht ondergetekende in december een kaartje voor een concert van voormalig Talking Heads-zanger David  

Byrne. Het ticket zelf kostte 119,50 dollar, maar door een facility charge (4 dollar), een service fee (27,25 dollar) en belasting (5,98 dollar) kwam het avondje uit op 156,73 dollar. Als gevolg van nieuwe wetgeving moet het bedrijf wel transparanter zijn over de totale kosten van een ticket dan het voorheen was.

Maar waar Ticketmaster als boeman geldt, ligt het probleem ook deels bij artiesten, die de kaartprijzen maar al te graag opvoeren. Het zijn immers de muzikanten die bepalen hoe duur een kaartje moet zijn, en het zijn ook de muzikanten die bepalen of er gebruikgemaakt mag worden van het zogenoemde dynamic pricing. Daarbij staan prijzen niet vast, maar zijn ze afhankelijk van de vraag en het moment van aanschaf.  

Slechts een paar artiesten zijn publiekelijk tegen Ticketmaster ingegaan. The Cure zorgde er in 2023 voor dat Amerikaanse fans 10 dollar per gekocht kaartje terugkregen, nadat de band had geklaagd over de hoge servicekosten die Ticketmaster rekende. Veel andere artiesten gebruiken Ticketmaster graag als bliksemafleider, maar doen wel in het systeem mee. 

Onvrede van fans en artiesten
Een deel van de frustratie zit bij het feit dat Ticketmaster niet in staat lijkt te zijn om zogenoemde ‘scalpers’ aan te pakken – handelaren die razendsnel en deels geautomatiseerd kaartjes opkopen in de hoop geld te verdienen op het doorverkopen ervan.

Het is een suboptimale uitkomst voor artiesten, die minder geld verdienen aan een concert dan ze hadden kunnen verdienen, en een slechte uitkomst voor fans, die niet kunnen opboksen tegen de methodes van de scalpers en te veel betalen. Cfo Berchtold: “Er staan miljarden op het spel voor de scalpers, dus loont het voor hen om te investeren in manieren om ons voor de gek te houden. Het is een eindeloos gevecht: wij proberen ze te identificeren, en zij proberen verborgen te blijven.” Een manier die Ticketmaster nu wil introduceren, is om de identiteit van kopers te verifiëren door ze hun identiteitsbewijs voor de camera te laten zien.

Sommige artiesten proberen het scalpen tegen te gaan door het hun fans te verbieden te veel te verdienen aan het doorverkopen van een concertkaartje: wie wil doorverkopen, mag bijvoorbeeld maximaal 10 procent meer rekenen dan de vastgestelde ticketprijs.

De onvrede over Live Nation kwam tot een kookpunt toen de verkoop van kaartjes voor een concertreeks van Taylor Swift compleet mislukte. De tickets zouden in november 2022 in de verkoop gaan, maar het Ticketmaster-systeem raakte direct volledig overbelast. De fanatieke fans die een kaartje wilden bemachtigen om hun idool in levenden lijve te zien, raakten zwaar teleurgesteld. De website crashte en de fans zagen de tickets bij scalpers terechtkomen.  

Swift is een van de invloedrijkste muzikanten van deze tijd, zo begrijpen ook Amerikaanse politici. Zij kondigden hoorzittingen aan over de almacht van het bedrijf, en de ministers van Justitie van verschillende Amerikaanse staten spanden een zaak aan over de marktmacht van het bedrijf.  

Gefrustreerd
Die marktmacht levert voor beleggers nog wel wat onzekerheid op. In april concludeerde een jury in New York dat Live Nation en Ticketmaster de mededingingswetgeving hadden overtreden. Dit na een rechtszaak waarin onder meer te horen was hoe de ceo van Live Nation telefonisch de baas van een grote arena liet weten dat er minder grote concerten in zijn zaal gehouden zullen worden na het beëindigen van het contract met Ticketmaster. Het is nu aan de rechter om te bepalen of het concern moet worden opgesplitst en of er een boete betaald moet worden. In reactie daarop daalde het aandeel met 6 procent.  

“We moeten ons erop voorbereiden dat er veel oproepen gaan komen dat men ons in stukken wil opbreken, dat we aan allerlei eisen moeten voldoen”, verzuchtte Berchtold recent tijdens een conferentie van analistencollectief Moffett Nathanson. “Er zal een hoop politiek lawaai zijn tijdens het proces, maar we zien wel wat er gaat gebeuren.” Het bedrijf is daarbij ook gefrustreerd over het feit dat het een lekenjury is die uitspraak doet over het concern: “Ik denk dat de jury zijn beslissingen binnen een kwartier na het begin van de rechtszaak genomen heeft, want we zijn het grote boze Ticketmaster, dus we moeten in hun ogen wel schuldig zijn.”

Concurrentie
Dat Live Nation zijn koers de afgelopen jaren zag oplopen, kan niet volledig los worden gezien van de afbraak van het strenge mededingingsbeleid dat de vorige Amerikaanse president Joe Biden heeft ingesteld. Hij zorgde ervoor dat het ministerie van Justitie en de Federal Trade Commission een groot aantal onderzoeken begonnen naar misbruik van marktmacht door grote techbedrijven. Onder president Donald Trump zijn grote fusies juist volop toegestaan en zijn onderzoeken door de FTC stilgelegd of, in het geval van Live Nation, tegen gunstige voorwaarden geschikt.